Alsof de duvel ermee speelt
In de kroeg waar ik bedrijfsleider ben is volgende week de helft van de werknemers weg. Op vakantie. Andere dingen doen. Vroeger was er een soort afspraak dat vakantie in overleg ging. Niet allemaal tegelijk en liever niet in hartje zomer, wanneer het in de horeca het drukst is. Die tijden zijn voorbij.
Ook de andere bedrijfsleider heeft besloten volgende week maar eens vrij te nemen.
Z'n diensten zijn geregeld en waarschijnlijk ga ik er niet al te veel last van hebben. Behalve wanneer er iets aan de hand is. Dan ben ik namelijk altijd de eerste die gebeld wordt. Nodeloos te zeggen, dat ik me niet erg verheug op komende week.
De andere bedrijfsleider, tevens een goede vriend van me, belde me net op om te vragen of ik gister chagerijnig was. Ik had toen net gehoord dat hij weg zou gaan.
Ik dacht van niet en dat vertelde ik hem ook, maar toen ik eenmaal had opgehangen begon het me te dagen.
Hel ja! Ik ben wel chagerijnig! Ik vind het een actie van Jan-lik-me-lul om tijdens zo'n week dan ook maar je biezen te pakken.
Natuurlijk ben ik daar niet blij mee.
Al mokkend ging ik weer verder waar ik mee bezig was, namelijk het kijken van een Japanse anime. Concentreren ging niet meer, omdat ik me de hele tijd aan het afvragen was of ik terecht boos was en of mijn huidige werksituatie niet zo langzamerhand m'n neus uit kwam. Mopperdemopperdemopper.
Op dat moment was het laatste stukje van die anime en hoewel het een tikje FortuneCookie-aans was, was mijn humeur gelijk een stuk beter. Als volgt:
Een loopjongen komt bij zijn meester en zegt hem dat er nieuws is uit een ander dorp en dat ze om hulp hebben gevraagd met een probleem. De meester vraagt aan de loopjongen waar zijn luitenants mee bezig zijn om te kunnnen beslissen wie er naar het andere dorp moet.
De loopjongen antwoord: "Meester, de eerste luitenant is aan het eten, de tweede is een dutje aan het doen op de binnenplaats en de derde luitenant is druk bezig in de bibliotheek met archiveren."
"Stuur de derde luitenant!", roept de meester. Als hij de verbaasde blik op het gezicht van de loopjongen ziet, legt hij zijn besluit uit:
"Spelen is belangrijker. Werken kan altijd nog."
Ook de andere bedrijfsleider heeft besloten volgende week maar eens vrij te nemen.
Z'n diensten zijn geregeld en waarschijnlijk ga ik er niet al te veel last van hebben. Behalve wanneer er iets aan de hand is. Dan ben ik namelijk altijd de eerste die gebeld wordt. Nodeloos te zeggen, dat ik me niet erg verheug op komende week.
De andere bedrijfsleider, tevens een goede vriend van me, belde me net op om te vragen of ik gister chagerijnig was. Ik had toen net gehoord dat hij weg zou gaan.
Ik dacht van niet en dat vertelde ik hem ook, maar toen ik eenmaal had opgehangen begon het me te dagen.
Hel ja! Ik ben wel chagerijnig! Ik vind het een actie van Jan-lik-me-lul om tijdens zo'n week dan ook maar je biezen te pakken.
Natuurlijk ben ik daar niet blij mee.
Al mokkend ging ik weer verder waar ik mee bezig was, namelijk het kijken van een Japanse anime. Concentreren ging niet meer, omdat ik me de hele tijd aan het afvragen was of ik terecht boos was en of mijn huidige werksituatie niet zo langzamerhand m'n neus uit kwam. Mopperdemopperdemopper.
Op dat moment was het laatste stukje van die anime en hoewel het een tikje FortuneCookie-aans was, was mijn humeur gelijk een stuk beter. Als volgt:
Een loopjongen komt bij zijn meester en zegt hem dat er nieuws is uit een ander dorp en dat ze om hulp hebben gevraagd met een probleem. De meester vraagt aan de loopjongen waar zijn luitenants mee bezig zijn om te kunnnen beslissen wie er naar het andere dorp moet.
De loopjongen antwoord: "Meester, de eerste luitenant is aan het eten, de tweede is een dutje aan het doen op de binnenplaats en de derde luitenant is druk bezig in de bibliotheek met archiveren."
"Stuur de derde luitenant!", roept de meester. Als hij de verbaasde blik op het gezicht van de loopjongen ziet, legt hij zijn besluit uit:
"Spelen is belangrijker. Werken kan altijd nog."
posted by Grrr at
5:25 PM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home