Nog effe...

Eigenlijk is het veel te warm om een stukje te schrijven, maar wat is het punt van een blog hebben als je niet af en toe een stukje schrijft?
Ik heb ook zelfs wel wat ideeen. Sterker nog; Ik ben met meerdere stukjes bezig. Korte schrijfsels die in m'n hoofd zitten, maar nog niet een weg naar buiten hebben gevonden. Dat heeft ook te maken met het soort.
Het betreffende soort vind ik leuk om te doen, maar moeilijk om te delen.
Het zijn de net wat persoonlijkere verhalen en die zijn het moeilijkst om aan het papier (of het scherm) toe te vertrouwen. Zeker als andere mensen ze gaan lezen.
Dat maakt het echt. Dat maakt het eng.
Ik bewonder mensen die het wel kunnen. Er zijn een aantal bloggers die ik bijna dagelijks lees juist omdat ze, soms tot op het genante af, eerlijk en open zijn.

Voor vandaag had ik een algemeen verhaal over het afgelopen weekend willen schrijven, maar dat zou ik niet moeten doen.
Over alle drukte rondom die belachelijke verjaardag van Rembo. Maar dat schijnt zelfs op het journaal te zijn geweest. Ik wilde schrijven over werfpop, maar eigenlijk was er geen zak aan.
Of ik kon bloggen over de gedachtenrol waarin ik vanmiddag zat: Dat het niet waarschijnlijk is dat Screenheroes dit jaar nog een keer gehouden zal worden. En dat het misschien een leuk alternatief is om dan op 18 of 19 september naar Steven Seagal in concert te gaan (helaas tot nader order uitgesteld).
En hoe zou het dan zijn met die andere held van vroeger?
Kijk hem nou staan, met z'n korte broekje, kniekouzen en 10 kilo goud om z'n nek.
Snif.

Oeps. Nu heb ik het toch gedaan. Ah wel...
Die andere, persoonlijkere, verhalen volgen asap!