34

Werd ik vandaag. Mooie leeftijd voor iemand van mijn leeftijd, vind ik zelf. Ik wilde het echter niet vieren. Even geen zin meer in een feest of gedoe, na de feestdagen. Dus een jaartje overslaan.
Dat probeerde ik een paar jaar geleden ook al eens, mijn verjaardag niet vieren, maar dat pikten m'n vrienden niet en gaven een surprise-feest. Door 60 man met een groot feest verrast worden geeft je best een goed gevoel. Heel goed.
Maar liever blijft het bij die ene keer... (brok in je keel. verbouwereerd. opgelaten. je kent 't wel.)

Dit keer bleef het gelukkig wat normaler. Ook dit keer had ik met m'n niet vieren een top-dag. De hele dag door sms'jes en mailtjes, vrienden die 'smiddags langskwamen, iemand die voor me kwam koken en 'savonds nog een paar op de koffie en taart. Jezelf uitnodigen is blijkbaar ook een vak! Hulde!

Trouwens ook een paar fantastische kado's gehad, maar daar gaat het op zo'n dag niet echt om. Het is leuk, maar niet belangrijk.
Belangrijker is natuurlijk dat ik vandaag weer echt het gevoel had bevoorrecht te zijn met een hele hoop fijne vrienden, die laten blijken dat ze aan me denken.
Bedankt voor de berichtjes, jullie aanwezigheid en alles! Jullie zijn me enorm dierbaar!
</emo>

Allemaal bullshit uiteraard. Die kado's zijn natuurlijk het belangrijkst....